Ostatnio w zurnalach zdarzało mi się praktycznie tylko narzekać, więc teraz o tym, co jest fajne, świetne, boskie.
Może o muzyce, bo to nas kręci wszystkich. No, może nie wszystkich, kiedyś spotkałem osobę, która na pytanie standardowe "czego słuchasz?" odpowiedziała "niczego". Zaskakujące, bo czy wyobrażamy sobie życie bez tego? Zlepek paru dźwięków, ewentualnie akordów, najczęściej okraszonych jakimś tekstem mniej lub bardziej poetyckim. Może nie zawsze zdajemy sobie z tego sprawę, ale jesteśmy od muzyki uzależnieni (poza paroma, takimi o jakich wspominałem, wyjątkami).
Przechodząc do konkretów: ostatnio na czele w moim rankingu znaleźli się Muse, James Blunt i Enter Shikari. Mieszanka dziwna i na pierwszy rzut oka niestrawna. Ale w odpowiednich proporcjach dla mnie- odpowiednia. Dżejmsa Blanta (tak nawiasem- nazwisko bliskie wielbicielom zielonego, się mi wydaje)  puszczam do spania. Facet sobie coś tam jęczy o pięknej miłości itd, ale ta jego słodkość jest całkiem przyjemna. Działanie podobne do bajek- idealny świat, te sprawy ;). Muse startuje na początek dnia. Bellamy piszczy, drze mordę, wszystko przyprawione całkiem niezłymi riffami daje tego pałera na dzień dobry. Enter Shikari? Na wkurwa, na poszkole, na wieczór. Takie na szatańskie pogo jednoosbowe we własnym pokoju.
No dobra, wyżyłem się. I topniejący śnieg to pedał. No co? Musiałem na coś ponarzekać. Mocz z wami.